1. " Spróbować zawszę można?"

Ach....Jak ja kocham oglądać kreskówki w środku dnia, to takie hm...fajne?
-Ann! Ann! Zobacz !- moje piękne chwile z telewizorem sam na sam przerwał mój brat. Swoją drogą, ten telewizor jest całkiem przystojny, już zdążyłam nadać mu imię, Andrzej. Tak, to imię świetnie do niego pasuję!
-Czego chcesz?-bąknęłam spoglądają kątem oka na brata.
-Posłuchaj to coś ważnego!-powiedział dysząc
-No to streszczaj się bo właśnie za chwilę się dowiem czy Gargamel zlapie smerfy!-powiedział przewracając teatralnie oczami.
-Szedłem do sklepu po żelki, do bani Basi na rogu, wiesz chyba no nie?-powiedział opadając na kanape
-no nie gadaj! - powiedziałam udając zafascynowaną jego historią.
-....I coś mi kazało iść do parku, poznałem tam fajną dziewczynę Irmę, ładne imię co?-zapytał uśmiechając się do mnie dziwnie. Ale, przecież on jest cały dziwny....
-Jeżeli chcesz mi opowiadać o jakieś pannie z nadmuchiwanym biustem to lepiej uciekaj bo zaraz....-nie dane bylo mi dokończyć, bo ktoś bezczelnie mi przerwał!
-No i ona rozdawała ulotki...-powiedział dumny z siebie.
-No brawo, a chłopak za rogiem rozdawał kupony- powiedziałam takim samym tonem jak on.
- No nie ważne, to o czym, my wogule gadamy?-zapytał pogubiony w własnych wypowiedziech. Boże, ja go kiedyś zabije. I jak tu z nim wytrzymać? Boże widzisz a nie grzmisz!
-Park, dziewczyna, ulotki..-powiedziałam aby brat dał mi święty spokój.
-A no tak, no i na tych ulotkach było napisane że jakiś boysband poszukuje nowej gitarzystki!-powiedział wielce podekscytowany. Zaraz, zaraz, co on powiedział?
-Kotku zamknij buzię bo ci mucha wleci.-powiedział przesłodzonym głosem
Spojrzałam na niego nieprzytomnie a po chwili zrozumiałam co do mnie powiedział i zamknęłam mortkę.
-C-co? a-a-le  kiedy? gdzie i jak?- wypowiadałam po kolei słowa cisnące mi się na usta.
-Przesłuchanie jest za tydzień, nie bój się mała, jest tylko jedno małe ale....-powiedział a jego mina  i ton spoważniały...
-Co? Ale o co chodzi?- wolałabym żeby mi o tym już nie mówił, bo teraz zrobiło mi się bardzo przykro. Zawsze chciałam grać na gitarze w zespole a teraz narobił mi nadziei i od razu ją niszczy!
-Przyjmują tylko pełnoletnich- powiedział a na jego twarzy pojawił się wielki banan.
- Z czego się tak cieszysz?-spytałam podirytowana już jego zachowaniem!
-No bo jeżeli podasz się za kogoś innego i dasz inny wiek to się chyba nie spostrzeżą...?-spytał mój genialny brat. Hm....to nie jest on! Ktoś musiał go podmienić! On nigdy nie miał dobrych pomysłów, zawsze wkopywał nas w jakieś gówno. Nawet w zerówce nie byliśmy święci. Pamiętam jedną taką sytuację...:
-A co tu się wyprawia? - spytała dość wściekła nauczycielka
-To jego wina!- próbowałam, jak zwykle zrzucić winę na kogoś innego, jednak kiepsko mi to wychodziło
-Nieprawda! To ona powiedziała, że lalką przyda się fryzjer !- powiedział chłopiec zwalają winę na mnie.
-wiedziałam że ktoś obcina włosy lalką a teraz już wiem kto|!-powiedziała zła nauczycielka 
-Niecha pani nie wzywa policji jestem za młoda by iść do więzienia!- błagałam wychowawczynię o litość. Ona jednak odpowiedziała mi śmiechem....Hm, to nie działa to co innego pomoże!
-kehu, kehu, ja umieram! - zaczełam krzyczeć i udawałam nieżywą. Nauczycielka wybuchnęła niepohamowanym śmiechem. Oburzona wstałam i powiedziałam zawiedziona
- Na filmach mamy zawsze działa...-....
Tak to były piękne czasy...
-Ann, słuchasz ty mnie?!-zapytał się mnie Max, wymachując łapami przed moją mordką.
-ehem..-odpowiedziałam twierdząco, bo co innego w tej chwili bym powiedziała? Przeciesz jestem taka mądra, mam nadzieję że wyczuliście ten sarkazm..
-To co mówiłem?-zapytał z dumną miną.
-em....że...-nie dane było mi skończyć gdyż ktoś zapukał. Ekchm! ja tu wygłaszam przemowę mojego życia a tu tak bez szczelnie mi przeszkadzają!
-Otworze- Bąknęłam do Max'a podchodząc do drzwi.
-Dzień.....dobry?-powiedziałam dosyć zdziwiona, gdyż w drzwiach stał.....?
~*~
Siema ludki.
No właśnie kto stał w drzwiach? 0_0
KOMENTARZ=JEDEN PORZĄDNY KOPNIAK W DUPĘ ;)